Yaşamak zorunda olduğum bu dünyada, omuzlarıma çökmüş nefesimi kesen
yorgunluklarım ve geriye dönüp şöyle baktığımda, içimde hala kanayan, affı olmayan
kırgınlıklarım var. NEYSE diye bir kelime bulmuşlar, her yere yakışıyor. Belki de insanın
çöküşünü sessizce örtebilsin diye yaratılmış. Bazen tüm kırgınlıklarını, öfkesini,
kavgasını, bazen de koskoca bir ömrü bir 'Neyse’ ye sığdırıyor. Geceyi sabah
edemeyenlerin sancısı sararken ruhumu, şimdi vakti sükût zamanı…